Tilt! - Sjaak Swart
18 nov 2011 21:09 | laatste update: 18 nov 2011 21:33
Fred Segaar groot
De column van Fred Segaar, eindredacteur sport.

Mét de spelers, oud-spelers en bestuurders van de diverse organen (te veel om op te noemen) passeerde, al dan niet bewust, een stoet aan heerlijke reacties de slagboom bij de ArenA.

Die van Keje Molenaar moet ik u schuldig blijven. Om de één of andere onverklaarbare reden beginnen mijn hersenen te protesteren zodra Keje gaat praten waardoor ik niets van wat hij zegt in mij opneem. Ik heb op televisie zijn mond zien bewegen en ga er dus maar van uit dat hij iets heeft gezegd, maar wát, dat moet ik u helaas schuldig blijven.

Van de stoïcijnse Wim Jonk, niet bij de slagboom maar een dag later op De Toekomst, neem ik alles op, vooral nu hij de dolk in de rug van Johan Cruijff meerdere keren en voor steeds verschillende microfoons een "understatement" noemde. Als het  mes in de rug van Cruijff een understatement is, wat is er volgens hem dan in de rug van de vroegere voetbalster beland. Een schaar? Een bijl?

Cruijff zelf, een dag later in Barcelona, mocht er ook zijn. Ongelooflijk dat vier mensen die nog geen vier maanden lid zijn van Ajax en niet weten dat een bal rond is ("Edward" Davids uitgezonderd) nu bepalen wie directeur wordt. Wat ik ook nog opving was de zinsnede: "Ajax wie zichzelf behapstukt." Ik weet niet meer waar deze zin begon of eindigde (Cruijff zelf waarschijnlijk ook niet), maar hij mocht er zeker zijn. Cruijffiaans heet dat tegenwoordig.

Terug naar de slagboom. Daar komt Sjaak Swart, een verwoed Cruijff-aanhanger, aanrijden in een donkere limousine. In alle haast plaatst de NOS een naamtitel in beeld: Sjaak Zwart. Mensen van mijn leeftijd die een beetje zijn opgegroeid met het Ajax van de jaren zestig en zeventig kunnen zich niet voorstellen dat het gebeurt: de naam van Sjaak Swart verkeerd spellen. Toch weet ik hoe het gaat. Om het Sportjournaal van half zeven rond te krijgen is het pezen geblazen en dan gaat het mis. De naamtitels zijn de foto-bijschriften van de krant: sluitposten. Als er paniek is, gaat het negen van de tien keer dáár mis.

In 1973, het was een zwoele zomeravond, was ik bij de afscheidswedstrijd van Sjaak Swart. Ajax speelde in het Olympisch Stadion tegen Tottenham Hotspur en de opbrengst van de wedstrijd ging naar Sjaak Swart. Ik herinner me dat het niet geheel uitverkocht was, waardoor we konden opschuiven naar de wielerbaan. Tante Leen en Johhny Jordaan zongen "Sjakie bedankt". Sjakie was ontroerd, kreeg bloemen en ging op de schouders.

Sjaak Swart was een goeie, maar geen briljante rechtsbuiten, al denkt hij daar zelf anders over. Wel was Swart niet weg te denken, een ras-Ajacied die 603 officiële wedstrijden speelde. Of hij nou heel goed was, gewoon goed of slechts een klein beetje goed, je wist één ding zeker: Swart was de rechtsbuiten van Ajax. Tot die verdomde Johnny Rep eraan kwam en zijn stekkie aan de rechterkant inpikte; net toen het een beetje leuk begon te worden begin jaren zeventig met al die Europa Cups, begon dat kreng uit Jisp in zijn nek te hijgen.

Swart, die nog twee keer in de week een potje voetbalt op het veld van Zeeburgia, is langer gepensioneerd dan dat hij voetballer was, 38 jaar. Ik weet nog dat hij beheerder was van de kantine van de Jaap Edenbaan. Als je een patatje bestelde, gooide Sjakie ze persoonlijk in het vet. Maar wat me uit zijn tijd na het voetbal het meest is bijgebleven, is die keer dat hij in de maling is genomen in Banana Split, het programma waarin een verborgen camera bekende Nederlanders van hun slechtste kant liet zien.

Bij Sjaak Swart hadden ze bedacht dat het leuk was, dat te televisie zou uitvallen als er een belangrijke voetbalwedstrijd werd uitgezonden. Ik zie nog zo voor me hoe Swart er lekker voor ging zitten en het precies op het moment dat de wedstrijd begon ging sneeuwen op zijn scherm. Het beeld keerde weer even terug, maar al snel was het weer sneeuw op zijn televisie. Je hoorde Swart schelden en zag hem balen, precies zó moet hij zijn geweest na een verloren wedstrijd met Ajax.

Jaren later komt Swart aanrijden bij de Arena en draait zijn raampje open bij de slagboom. Iemand met een microfoon vraagt hem wat hij ervan vindt dat Louis van Gaal directeur wordt. Na dat geintje met Banana Split weet hij genoeg. Je ziet zijn ogen zoeken naar de verborgen camera die hij niet vindt, maar het kán niet anders: hij wordt in de maling genomen

Dan zegt hij: "Van Gaal directeur, maar niet hier."

En hij rijdt door, in totale verwarring. Gelukkig is hij vanavond in goed gezelschap.

Jouw foto bij dit bericht?
Heb je een goede foto gemaakt die hoort bij dit bericht? Stuur 'm naar ons toe en wellicht wordt jouw foto aan dit artikel toegevoegd.
Nu mijn foto uploaden

Reacties (0)

Log in om een reactie achter te laten. Nog geen account, Registreer hier

(Advertentie)

Heb je een tip?

Heb je een tip over een nieuws- of sportgebeurtenis in Noord-Holland? Laat het ons weten.

Mail de redactie